1. Het magische schip by Robin Hobb

Author:Robin Hobb
Language: nld
Format: mobi
ISBN: 9789089680297
Publisher: Centraal Boekhuis
Published: 2008-05-19T22:00:00+00:00

HOOFDSTUK 17

Kennits hoer

~

De herfstregens hadden Deeldorp bijna schoon gewassen. Het water in de lagune en de kanalen stond hoog. Toen deMariëttade haven naderde was de stemming onder de opvarenden beter dan ooit. Dat kwam niet door de vele buit in de ruimen, want op dat punt hadden ze wel eens meer succes gehad.

Wanneer we in een haven aanleggen zijn we iemand, tegenwoordig. De mensen komen ons welkom heten. Heb ik u ooit verteld dat we in Haventje het hele huis van madame Ramp gratis tot onze beschikking kregen? Een volle wacht lang? En alle meisjes deden niet alleen wat de madame had opgedragen, ze deden het ook graag, bij Sa! Alles wat we maarwilden...' Sorcors stem stierf weg, alsof hij die historische bof nog steeds niet goed kon bevatten.

Kennit onderdrukte een zucht. Hij had het verhaal al minstens tien keer gehoord. 'Al die ziektes gratis,' zei hij zacht, maar Sorcor hield die woorden voor een geintje en glimlachte vrolijk naar zijn kapitein. Kennit draaide zijn hoofd en spuwde over de reling, waarna hij zelf ook een glimlachje wist te forceren. 'Breng de mannen maar liever in herinnering dat profeten in eigen land maar zelden worden geëerd.'

Sorcor keek niet-begrijpend.

Kennit onderdrukte een zucht. 'Sommigen, elders, zien het bevrijden van slaven en het omscholen ervan tot piraten misschien als een vorm van menslievendheid, maar anderen, hier, zien het ongetwijfeld als concurrentievervalsing. Zij willen misschien dat we het kalmer aan gaan doen.'

'U bedoelt dat ze jaloers zijn en dat ze ons graag een bloedneus zouden slaan als ze de kans kregen?'

Kennit dacht even na. 'Precies.'

Er verscheen een traag glimlachje op Sorcors door littekensontsierde gezicht. 'Maar dat is precies waar de mannen zich op verheugen, kapitein. Lekker knokken!'

'Aha.'

'Kapitein?'

'Ja, Sorcor?'

'De mannen hebben gestemd. En degenen die niet akkoord gingen zijn overgehaald. Elke man zal deze keer genoegen nemenmet een voorschot, meneer, en u de hele buit laten verkopen.' Sorcor wreef hevig over de zijkant van zijn gezicht. 'Ik dacht dat het goed was als ze heel Deeldorp lieten weten dat ze hun kapitein vertrouwen. Let wel, ze hebben niet beloofd dat ze het voortaan steeds op deze manier willen doen. Maar deze ene keer in ieder geval wel.'

'Sorcor!' riep Kennit uit, en zijn glimlach werd een fractie breder. 'Goed gedaan, kerel.'

'Bedankt, meneer. Ik dacht wel dat het u plezier zou doen.'

Ze bleven nog even naar denaderende kust staan kijken. De slagregens van de vorige dagen hadden de laatste bladeren van de loofbomen gerukt. Niet dat het er veel waren - op de heuvels rond Deeldorp domineerden dennen en sparren. Dichter bij de zee hielden medusaranken en kruipwortels de oevers en landtongen in hun greep, al stond er hier en daar een hoge ceder op wankele wortels. In de frisheid van na de regenbuien zag Deeldorp er welhaast uitnodigend uit. Er wolkte rook uit de schoorstenen, waarvan de geur zich mengde met die vanhet zoutachtige zeewier en het zilte water. Thuis. Kennit probeerde het woord in gedachten uit. Nee. Het paste niet. Haven. Een haventje, ja.

Sorcor liep weg.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.